ماریا کالاس، خواننده اپرای سالخورده، تلاش می‌کند تا با اجرا در تولیدی از اپرای «کارمن» اثر بیزه، دوباره به اوج بازگردد.

بر اساس نمایشنامه شکسپیر، اپرای وردی اثرات ویرانگر حسادت را به تصویر می‌کشد، «...هیولای چشم‌سبزی که طعمه خود را به ریشخند می‌گیرد». یاگو با این باور که اتلو، کاسیو را که به سرعت در حال پیشرفت است به او ترجیح داده و ارتقا داده است، توطئه‌ای برای نابودی کاسیو و اتلو طراحی می‌کند. یاگو اتلوی حسود را متقاعد می‌کند که همسر زیبایش دزدمونا به او خیانت کرده و کاسیو معشوق اوست. حسادت با تراژدی و سپس مجازات همراه می‌شود، «آیا آسمان دیگر صاعقه‌ای ندارد؟»